دختر مهتاب

اَفتو رَه، اَفتو دَرَه، اَفتو رَه به زَردي......تو چٍطَو دٍلٍت اَوُ ايمانه وَردي

مهربانم لطفاً اينجا منشين

بر ساحل زخمي دل ما منشين

تو طاقت موج نداري جانم

لطفي كن و روبروي دريا منشين

+ نوشته شده توسط نگار

در انتهای هر سفر
در آئينه
دار و ندار خويش را مرور می کنم
اين خاک تيره اين زمين
پاپوش پای خسته ام
اين سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل !
در آخرين سفر
در آئينه به جز دو بيکرانة کران
به جز زمين و آسمان
چيزي نمانده است.
گم گشته ام، کجا!
نديده ای مرا؟!

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

نوشته های پیشین

12/21/2008 - 1/19/2009
10/22/2008 - 11/20/2008
9/22/2008 - 10/21/2008
6/21/2008 - 7/21/2008
5/21/2008 - 6/20/2008
11/22/2006 - 12/21/2006
10/23/2006 - 11/21/2006
9/23/2006 - 10/22/2006
6/22/2006 - 7/22/2006
5/22/2006 - 6/21/2006
4/21/2006 - 5/21/2006
3/21/2006 - 4/20/2006
2/20/2006 - 3/20/2006
1/21/2006 - 2/19/2006
12/22/2005 - 1/20/2006
11/22/2005 - 12/21/2005
10/23/2005 - 11/21/2005
9/23/2005 - 10/22/2005
8/23/2005 - 9/22/2005

پیوندها

جزيرة عشق*.*خواهرم ميلي
هميشه غايب*.* پريا
همسايه*.*حسين
غزل وارة مرگ*.* داريوش
دندون يه آدم مرده*.* نيما
خدا ديدني است*.* هيچكس
مسافر*.* مسافر
فقط خودم و خودم*.* ديانا
مسافر تنهاي شب *.* رامين
كار بد*.* حسين
تپش کور*.* آرش
مداد سياه
استامينوفن
يادداشتهاي يك مرد نامرد!
رستگاري در 8:20
يادداشتهاي پراكندة بچه مخفي
يادداشتهاي: غيركاغذي
خداي وبلاگ مي نويسد
فصل آشنايي*.* محسن

RSS